Bir varmış bir yokmuş, sevgiyle yoğrulan bir kasabada Ayşe ve Meltem adında iki yakın arkadaş yaşarmış. Günlük yolculukları olan okula giderken, gökyüzünde parıldayan renkli bir cisim görmüşlerdi. Bu kelebek, şimdiye dek gördüklerinden çok farklıymış ve onları büyülemişti. Kelebek onları kasabanın ötesindeki yeşilliklere doğru sürükledi.
Orman, çeşit çeşit çiçekler, ışık saçan noktalar ve şarkı söyleyen kuşlarla doluymuş. İkisi de kelebeğin peşinden giderken saklanan bir yavru sincapla karşılaşmışlar. Sincap, çalının ardında saklanıyor ve korku içindeymiş. Ayşe ile Meltem, ona cesaret vermek için yanına gidip sakinleşmesini sağlamışlar. Sincap rahatladığında, macera onları yeniden kelebeğin peşine sürüklemişti.
Kelebek onları ormanın gizli bahçesine götürmüş ve burada rengarenk çiçekler ile nefes kesen meyveler bulmuşlar. Bahçenin ortasındaki çiçeğin üzerinde dururken, kelebek onlara teşekkür etmiş; aslında o bir periymiş ve bu güzel yerin kapısını onlara açmış. Peri, bahçenin sırrını paylaştı: Bu bahçe, ancak iyi kalpli olanlara görünüyor ve onlara huzur dağıtıyormuş.
Bir süre bahçede vakit geçirdikten sonra Ayşe ve Meltem, okula dönmek üzere yola koyulmuşlar. Peri, vedalaşırken onlara her daim iyi kalpli kalmaları ve cesur adımlar atmaları gerektiğini hatırlatmıştı. Okula vardıklarında maceralarını arkadaşlarına aktarmışlar; çoğu kişi inanmamış olsa da, yüzlerindeki mutluluk her şeyin en büyük kanıtıydı. Zamanla, kelebekleri gördüklerinde gizli bahçeyi ve bu muhteşem anıları hatırlamışlar.
Bu masalda, iyiliğin ve nezaketin her zaman getirdiği güzellikler anlatılır. Çocuklar, yola devam ederken ne olursa olsun bilinmeyen yerlere ve ormanlara yalnız adım atmamanın önemini akıllarında tutmuşlar. Ailelerimizin onayı ve güveni olmadan karar vermemek gerektiğini unutmamışlar.
