Ela, geceyi dinleyen köyün kıyısında dalga vurur gibi suskun bir kuyu keşfetti. Ormanın derinliklerinde saklanan bu kuyu, gece olduğunda gökyüzündeki yıldızların izlerini toplar, parıltısını köye getirirdi. Her gece, küçük Ela kuyunun yakınında durur, yıldızların düşlediği huzuru kendi iç dünyasında arardı. Bir gece, dilek tutup kuyudan bir parça yıldız düşürmeye karar verdi. “Keşke kuyudaki ışıklar kadar parlak olabilsem,” diye fısıldadı. Ancak kuyu, fısıltısını duydu ve içinden bilge bir ağacın sesi yükseldi. Ağaç, kuyunun sırrını paylaştı: “Yıldızlar, insanların unuttuğu hayallerin parıltılarıdır; onların ışıkları gökyüzüne ulaşmadan önce burada toplanır.” Ela bu öğreti karşısında sakince dinledi. Ağaç ekledi: “Bir kişi kendi içindeki ışıltıyı bulup hayallerine inanırsa, bu yıldızlar yeniden gökyüzüne yükselir.” Bu mesajı taşıyan Ela, köydekilere bu efsanenin nasıl korunabileceğini anlattı. İnsanlar unuttukları düşlerini hatırladıkça, kuyudaki yıldızlar yavaşça kaybolup gökyüzüne yükseldi. Köy, umut ve neşeyle doldu; ama Ela hâlâ kendi yolunu arıyordu. Kuyunun yanındaki tek parlak yıldız, onun içsel arzusunu simgeliyordu; bu parlaklık, yalnızca Ela gerçekten ne istediğini keşfettiğinde gökyüzüne çıkacaktı. Bir akşam, gökyüzüne bakarken karşılaştığı bu yıldızın kendine ait olduğunu anladı. “Bu, benim en derin arzularımdı,” diye düşündü. Ağaç bu kez daha net konuştu: “Hayalin, başkalarına yardım etmekse, gerçek ışığın kaynağı sensin.” Ela için bu anlam, kendini keşfetmekten öte, köyün mutluluğunu desteklemekti. Bu farkındalıkla yola koyuldu ve köydeki herkesin hayallerinin peşinden gitmesi için elinden geleni yaptı. Zamanla, Ela’nın içindeki yıldız giderek büyüdü ve köy, daha önce görülmemiş bir uyum ve sevgiyle ışıldadı. En nihayetinde, Ela kuyudan yükselen ışığı gördüğünde, bu kez gökyüzünde en parlak yıldız olarak parlıyordu; artık kendi hayalini bulmuş ve başkalarının hayallerine ışık tutan biri olmuştu. Masalımızın mesajı, her birimizin içindeki ışıltıyı keşfedip, başkalarının ışığını da parlatmaya devam etmekte yatıyor. Bu öykü burada son bulsa da, kalplerdeki umutlar, her an yeniden doğar. Bu masalı çocuklar için paylaşmanın ve farklı kategorilere yazmanın ne kadar değerli olduğunu hatırlatır; masal yazımına ilgi duyanlar için köyümüzdeki kuyunun resmini görmek yeterli olacaktır. Nokta atışı bir adımla,
resme tıklayarak masal gönderebilirsiniz ve yüzlerce çocuk bu hikâyeyle uyumayı hak ederler.
