Bir zamanlar, gökyüzünün ötesinde, zamanın tozları arasına saklanmış bir şehir vardı. Bu şehir Zamania olarak anılırdı ve sakinleri, zamanın akışını kendi lehlerine kullanmayı başarırdı. Sokaklar rengarenk taşlarla döşenmiş, her ev farklı bir zaman dilimini yansıtan bir esinti taşırdı. Zamania’da yaşayan küçük kız Minel, zamanın değerini hemen kavramadı; onun için her gün yeni bir merak ve neşe kaynağıydı. En çok ilgisini çeken, şehrin kayıp gizemlerini saklayan eski köşelerdi. Bir gün en yaşlı kütüphaneyi buldu ve kapısı gıcırdayarak açıldı. Raflar dolup taşarken her kitap bir başka zamanın öyküsünü taşıyordu. Minel, merakla bir kitaba uzandı ve aniden kendini o kitapta buldu.
