Bir varmış, bir yokmuş… Evvel vakit içinde uzak yerlerin birinde gözleri her vakit merakla parlayan, kuyruğu ise daima havada sallanan tatlı mı tatlı bir köpek varmış. Tüyleri biraz kısa, ama epey parlakmış. Zekâsı ve suratı sayesinde çoklukla yemek bulma konusunda hayli başarılıymış. Lakin bu tatlı köpeğin en berbat özelliği sabırsız ve hırslı olmasıymış. Hırslı olması bazen işe yarasa da sabırsız olması onun düşünmeden hareket etmesine sebep oluyormuş. Fakat yaşadığı şanssız bir olay, ona daha temkinli olmayı öğretmiş. La Fontaine masallarından Köpek ve Gölge masalı da bu türlü başlamış.
Günlerden bir gün, etrafta gezinen ve kendisi için lezzetli bir yemek arayan köpek, nihayet büyük bir et kesimi bulmuş. “Ah, ne muhteşem! Bu akşam için kusursuz bir ziyafet olacak.” diye düşünmüş ve eti ağzına almış.
Evine dönerken yolunun üzerinde bir dere varmış. Dereyi geçmek için iki kıyı arasına konmuş bir kalas görünce, “İşte fırsat.” demiş ve kalasa adımını altmış. Tam kalasın ortasına geldiğinde, suyun yüzeyine bakınca ne görsün? Birebir et modülünü taşıyan öteki bir köpek.
“Vay canına, o et daha da büyük görünüyor!” diye düşünmüş.
Gözleri parlamış, tüyleri diken diken olmuş. Kendi et modülünü korumak yerine, suyun içindeki başka köpeğin etini kapmak istemiş. Lakin işin aslı şu ki, o gördüğü etin kendi gölgesi olduğunu fark etmemiş.
Pek düşünmeden süratle karar vermiş ve kendini tutamayıp ağzını açmış. “Şimdi senin etin de benim olacak!” diye düşünerek suya yanlışsız atlamış. Fakat o saniye ağzındaki et modülü düşüp sulara gömülmüş.
Gölgesinin peşinden gittiği için sırılsıklam olan köpek, zar güç kıyıya çıkmış; artık akşam yemeği de yokmuş.
Bir şeye karar vermeden evvel daha çok düşünmenin ve dikkatle müşahede yapmanın ne kadar değerli olduğunu o an anlamış. “Ah, keşke bir sefer daha düşünseydim, tahminen o vakit onun kendi gölgem olduğunu anlardım.” diye üzülmüş.
Bu masal bize, karar vermeden evvel güzelce düşünmemiz gerektiğini, ansızın karar verip düşünmeden hareket edersek köpeğin suya düşmesi üzere kusura düşebileceğimizi öğretir.
Tatlı köpek, o gün gölgesi sayesinde bu dersi öğrenerek gelecekte daha dikkatli ve minnettar olmaya karar vermiş. Meskenine dönerken bu sefer yolda bulduğu küçük bir kemikle yetinmiş, ancak bir daha hiç düşünmeden hareket etmemiş. Masal da burada bitmiş.
Masalın Mini Özeti
Sabırsız bir köpek, bulduğu büyük et kesimini ağzına alıp meskenine giderken dereden geçer. Suyun yüzeyinde, daha büyük bir et taşıyan diğer bir köpek görür ve hırsına kapılır. Gölgenin kendi yansıması olduğunu anlamadan ağzını açınca elindeki eti suya düşürür ve elindekinden de olur.
EBEVEYN SORULARI: Masal Üzerine Sohbet Edelim
Masalı bitirdikten sonra çocuğunuzla bu sorular üzerine konuşarak; onun empati yeteneğini, analitik düşünme marifetini ve duygusal farkındalığını destekleyebilirsiniz. Çocuğunuzun en değişik yanıtını yorumlarda bizimle paylaşın!
- Duygu Tanıma: Köpek suya bakınca içinde hangi duygu yükselmiş olabilir?
- Niyet Analizi: Köpek sebep elindekini bırakıp daha büyüğünü istemiş olabilir?
- Karar Anı: Köpek ağzını açmadan evvel durup hangi soruyu sorabilirdi?
- Gerçeklik Kontrolü: Gölge ile gerçek arasındaki farkı nasıl anlayabiliriz?
- Ders: Bu masal bize sabır ve şükür hakkında ne anlatıyor?
