Bir gün, tilkinin dalgınlığı yüzünden kendini derin bir kuyunun içinde bulduğunu gördü. İçindeki umutlar tükenmişken, bir geyik kuyunun başına geldi ve su arıyor görünüyordu. Tilki, meraklı bir sesle konuştu: “Merhaba, arkadaşım. Burada ne yapıyorsun?” Tilkinin alaycı planı hemen ortaya çıktı: “Yakında büyük bir kuraklık kapıda; çoğu hayvan susuz kalacak. Ben bu haberi aldığımda kendimi buraya atmıştım. Karşı koyamadığım kadar çok su var; kuraklık süresince de bitmeyecek gibi görünüyor. Sen de benim gibi önlemini al, yoksa sen de susuzluktan ölürsün.” O kadar inandırıcı konuştu ki, geyik içten içe bu övgüye kapıldı ve suya doğru adım attı. Susuzluğunu giderdikten sonra aklını toplamaya çalıştı; ama artık gecikmişti. Tilki, “Şimdi çıkalım mı?” diye sordu. Güçlü bir planla hareket eden tilki, önce kendisinin çıkmasını sağladı, sonra keçinin üzerine atlayarak boynuzları basamak yapıp kuyudan yukarı çıktı. Teke çıktıktan sonra da yardım isteyince tilki, şu sözlerle karşılık verdi: “Öyle düşünmedin mi; önce kuyunun kendine ait bir tehdidi olduğunu görmeliydin.”
