Pamuk, yeşillikler arasında yaşayan genç bir keçi yavrusuydu; ormanın serin gölgelerinde her gün oyunlar kurar, otları koklar ve koşuşturmayı asla durdurmazdı. Bir sabah, oyun telaşına kapılıp çiftlikten ayrıldı ve burnuna gelen tatlı çilek kokusunun peşine düştü. Çilekleri aşırı yemesiyle yolunu kaybetti ve ormanda yalnız kaldığını fark etmeden uykunun derinliklerine dalarak yoruldu. Uykudan sonra hava kararırken, hangi yoldan geldiğini unutmuştu. Tek umudu, hatırlayabildiği en yakın patikayı takip etmek oldu. Uzun bir yürüyüşten sonra yolu bir türlü bulamayınca, karşısına farklı bir çiftlik çıktı ve oradan gelen sesler dikkatini çekti. Çoban dışarı çıkarak: “Nereden geldin, yavrum? Burada ne arıyorsun?” diye sordu. Pamuk, ailesini aradığını ve yolunu bulamadığını anlattı. Çoban ise: “Üzülme, önce miden tok olsun, sonra birlikte aileni aramaya devam ederiz” dedi ve ona kısa bir öğün sundu. Sabahın ilk ışıklarıyla birlikte yolculuk yeniden başladı; çoban, pamuk için su getirip yanında taşıdı ve ormanın girişine doğru ilerlediler. Pamuk, hatırladıkça küçük ipuçlarını birleştirmeye çalıştı ve sonunda: “Burası – burası mı acaba?” diyerek, patikayı izledi. Yaşlı baba keçi kapıyı açtığında, yavrusunun görünceki şaşkınlığı sürüp gitti ve “Neredeydin?” diye sordu. Pamuk ise içtenlikle özür diledi ve çoban sayesinde ailesine kavuştuğunu söyledi. Baba Keçi, anlattığı sabır ve yardım için çobana teşekkür etti. Birlikte çiftliğe geri döndüler ve Pamuk, bir daha asla ailesinden ayrılmamak konusunda kararlı oldu. Bu masal burada sona erdi. Hayvan masalları ya da diğer kurgu yazılarını bizimle paylaşmak isterseniz, aşağıdaki görseli tıklayarak gönderebilirsiniz.
