Güzel bir şehirde, Aslı adında meraklı bir kız yaşardı. Kalemler ve maket evleriyle oynarken hayalleri genişler; doğayı izlerken yarınların şehrini çizerdi.
Şehrin yaşlıları sık sık ona, büyüdüğünde hangi mesleği seçeceğini sorarlardı. Her seferinde kendinden emin bir şekilde, halkın tanıdığı büyük bir mimar olacağını söylerdi.
Bir gün şehir merkezine gelen bir grup mimar, mevcut parkı yenilemeyi istediler. Aslı bu fırsatı hemen gördü ve onlarla buluştu. Tasarım fikirlerini paylaştığında mimarlar onun yeteneğini fark ettiler ve park projesinde ona yardımcı olmasını teklif ettiler.
Birlikte çalışırken, çocuk oyun alanlarıyla dolu bir bölüm, renkli çiçeklerle bezeli bahçeler ve dinlenme alanları tasarlandı. Aslı’nın yüzündeki ışık, her planlar ilerledikçe büyüyordu.
Park tamamlandığında şehir halkı bir kutlama düzenledi ve Aslı’nın hayallerinin peşinden giderek başardığı inancını paylaştılar. O andan itibaren Aslı, daha çok çalıştı ve kısa sürede herkesin tanıdığı başarılı bir mimar haline geldi. Şehrin o küçük parkı, onun için ilk ve en özel başyapıt olarak kalbinde yerini aldı.
Bu masal, hayallerin peşinden gidmenin ve emekle büyümenin bir kanıtıydı: “Ne olmak istiyorsan, onun için çalış ve asla pes etme.”
