Bir zamanlar uzak bir ülkede, temiz gökyüzünün altında yaşamlarını sürdürdüğü küçük bir kasaba vardı. Bu kasabada yaşayan Ayşe adında meraklı ve neşeli bir kız, her gece anne-babasının anlattığı macera dolu masalları dinlemeyi çok severdi.
Bir akşam, annesi Ayşe’ye özel bir hikâye anlatmaya karar verdi. Anlattığı öykü, yemyeşil yapraklarıyla kaplı dev ağaçlardan oluşan bir ormandan bahsediyordu. Bu özgün ormanda, birbirinden farklı iki dost olan tavşan ve sincap, aynı ağaç dalında yaşamlarını sürdürüyordu. Bir gün tavşanın karnı gurultuyla büyümesine sebep olan açlık hissi, sincap tarafından fark edildi ve küçük dostu beslemek için yardım elini uzattı. Böylece ikisi arasında minnettarlık ve güven temelleri atıldı.
Zaman geçtikçe dostlar daha çok vakit geçirmeye başladı; birlikte oyunlar oynadılar, tehlikelere karşı dayanışma gösterdiler ve maceralar peşinde koştular. Etraflarındaki öykü, ormandaki diğer yaratıklar arasında da konuşulur hale geldi; insanların bile onların bağına hayran kaldığı söylenirdi.
Ayşe hikâyeyi dinlerken içindeki duygularla bağ kurdu. Annesi şu unsurları vurguladı: tavşan, sevgi ve minnettarlık duygularını; sincap ise cesareti ve dayanışmayı temsil ediyordu. Bu semboller, dostluğun ve yardımlaşmanın ne denli değerli olduğunun altını çiziyordu.
Çocuklar, bu masalda gördükleri gibi sevgiyle yaklaşmayı ve birbirine destek olmayı hatırlamalı. Ayşe’nin rüyasında da tavşanla sincapla kurduğu dostluk sürerken, sabah uyandığında bu hissi günlük hayatına taşıması dileğiyle uyudu. Siz de kendi kısa masallarınızı yazıp paylaşabilir, onların sayesinde birçok çocuğun hayallerine yol bulmasına katkıda bulunabilirsiniz. Masal göndermek için aşağıdaki resme tıklayın ve kendi öykünüzü dünyaya taşıyın.
