Prenses Sibel, yüreği sevgiyle dolu küçük bir kızdır; doğayla dost, hayvanlara karşı her zaman nazik ve yardımsever davranır. Ormandaki canlılarla geçirdiği sabahlar, onun için hayatın en doğal haliymiş gibi davranır. Sibel’in aklında uzun zamandır gördüğü, evlerin çikolata ve şekerden yapıldığı, herkesin huzur ve bolluk içinde yaşadığı bir ülkedir. Bu düş, babası Kral Ahmet tarafından gerçeğin sınırına çekilince Sibel büyük bir hayal kırıklığı yaşar ve zamanla içe kapanır. Uyumadan önceki ritüellerini sürdürür; gözlerini kapatır, rüyasında o büyülü diyara yolculuk etmek ister. Gecenin sessizliğinde odasına uzanan parlak bir ışık belirir ve bu ışık dilek perisi olur. Peri, Sibel’e yardım etmek ister; fakat gelmek için geç saatleri beklemeyi tercih eder. Rüyâ kapısı aralandığında prenses, pembemsi bir odanın içindeymiş gibi hisseder. Kapı aralandıkça karşısında kurduğu masalların kahramanları canlanır: kök kuşağı renklerinde bulutlar, şekerli çayır, çikolata şelalesi ve şekerden yapılmış evler. Yanında beyaz tüylü bir sincap belirir ve “Beni takip etmelisin” der. Sibel, şaşkınlıkla peşinden gider ve sincap onu çikolata ve şekerden oluşan bir eve götürür. Eve vardığında etrafındaki her köşede çeşitli hayvanlar konuşur; hepsi neşe ve dostluk dolu sohbetler ederler. Orada Sibel’in yüzünü güldüren tek şey, hayvan dostlarıyla aynı sofrada oturup lezzetli yiyecekleri paylaşmaktır. Yine de acıkınca sincapla birlikte sofraya yönelirler; tüm yiyecekler tatlılardan oluşur ve bu durum Sibel’i mutlu eder. Akşam ilerledikçe dostlarıyla oynar, şarkılar söyler, masallar dinler ve şekerli yataklarında uykuya dalarlar. Yeni bir gün başlar ve her şey önceki gün olduğu gibi devam eder; neşeli oyunlar, kahkahalar ve sıcak dostluklar sürer. Ancak Sibel, ailesini özlediğini derin bir özlemle hisseder. Bu yüzden dileğin gerçek olup olmadığını merak eder; dilek perisi bu kez Sibel’i sarayına döndürür ve bu macerayı gerçek kılar. Uyandığında odasına geri dönmüş olan Sibel, annesi ve babasıyla buluşmanın sevincini yaşar; onları kucaklar, özlem dolu bir sarılma yapar. Sabah kahvaltısında bu olağanüstü rüyayı ailesine anlatsa da, onları ikna edemez; kahkahalar ve anlamlı bir gülümseme eşliğinde bu masalın rüya mı yoksa gerçek mi olduğu hâlâ belirsizdir. Gece tekrar başladığında dilek perisiyle karşılaşan Sibel’e, bu sefer olayların paylaşılsız bir sır olarak kalması gerektiği hatırlatılır. İkisi arasında güven bağı kurulur ve bu özel sır sonsuza dek saklı kalır. Masalımız burada sona erer; fakat siz de bir daha gördüğünüzde unutmayın ki sevgiyle büyüyen bir yürek, her yerde ışık saçar. Çocuklar, bu tür masalları paylaşmak isterseniz aşağıdaki görsele tıklayarak yeni hikayeler gönderebilirsiniz.
