Bir köyün kıyısında, sakin bir ormanın yanında minik bir evde Leyla, Mert ve Elif adında üç kardeş yaşardı. Yaz tatillerini dört gözle beklerlerdi çünkü o dönemde büyükanneleriyle ormanın içindeki eski eve gitmeleri gerekiyordu. Büyükanneleri, gençken ormanda gezinmeyi ve çeşitli bitkileri toplamayı çok severdi; şimdi ise torunlarına o maceraların ve hikayelerin nasıl büyülü olduğundan bahsederdi. Bir gün, Gizemli Işık Festivali’nin sözünü ederken, her yüz yılda bir ormanın derinliklerinde doğanın ruhlarının kutlama yaptığına dair anlatıyı paylaştı. Festivale katılan hayvanlar, konuşan ağaçlar ve parlar kelebekler gecenin karanlığını rengarenk ışıklarla süslerdi.
Çocuklar, bu masalsı kutlamayı görmek için büyükannelerinden izin istediler. Başta endişelenen büyükanne, sonra güvenliklerini düşündü ve birkaç kural koydu: Ayrılmayacaklar, yabancı meyvelerden yemeyecekler ve gece yarısından önce eve döneceklerdi. Çocuklar, eski bir harita eşliğinde yolculuklarına çıktılar. Yol boyunca karşılarına çıkan dostlar onlara yol gösterdi; bir sincap rotalarını belirledi, bir baykuş eski orman hikayelerini fısıldadı ve bir geyik olay yerine geçebilmeleri için su yatağını aştı. Festivalin yapıldığı yere ulaştıklarında, ışıklar altında dans eden ateş böcekleri, gökyüzünde süzülen kelebekler ve ay ışığıyla şarkı söyleyen kuşlar onları büyüledi.
Gece boyunca büyünün tadını çıkardılar ve söz verdikleri gibi gece yarısından önce evlerine dönmeyi başardılar. Ertesi sabah afacan kahkahalarla uyanan üç kardeş, büyükannelerinin mutfakta onları beklediğini gördü. Güne başlarken, büyükannelerinin sürprizi vardı: Her çocuğa ziyaret ettikleri yerden getirecekleri küçük bir hediye verilinceye kadar, ormanın koruyucularının onlara özel bir ipucu verdiğini söyledi. Bu ipuçları, torunların geçmişteki maceralarını anımsatan ve büyülü tohumları bulduracak unsurları taşıyordu.
Çocuklar ormana koştular ve dostlarının yardımıyla tohumların yerini buldular. Leyla mavi, Mert kırmızı ve Elif altın renginde 3 farklı tohum buldu. Büyükannelerine gösterdiklerinde, bu tohumların büyüyen ağaçlar için vahiy olacağını öğrendiler. Tohumlar bahçeye dikildiğinde, yıllar geçtikçe ağaçlar büyüdü ve her mevsimde farklı renklere büründü. Böylece Leyla, Mert ve Elif, ormanla olan bağlarını güçlendirdi ve her zaman içlerinde gizli ışığı taşıdı.
Masalımız burada son buluyor; siz de Uzun Hikayeler yazarak bize masal gönderebilirsiniz. Gönderdiğiniz masallar sayesinde binlerce çocuk uykuya dalarken masal okumayı sürdürecekler. Masal göndermek için aşağıdaki resme tıklamayı unutmayın ve unutmayın ki her masal, bir yolculuğun başlangıcıdır.
