Bir varmış, bir yokmuş… Evvel vakit içinde kalbur saman içinde, dağların zirvesindeki minik bir çiftlikte tavuklar, inekler, tavşanlar, ördekler, kazlar ve birçok çiftlik hayvanı birlikte memnun mesut yaşarmış. Bu küçük çiftliğin en beğenilen hayvanı ise zekâsıyla dikkat çeken horozmuş. Başındaki parlak kırmızı ibiği bir hükümdarın tacı üzere göz alıcı ve asilmiş. Gagası keskin, gözleri ise meraklı ve zeki bir sözle doluymuş. Güneş dağların akabinde kendini gösterdiğinde birinci evvel uyanır ve “Üü ürü üüü!” diye öterek tüm çiftliğe sabah olduğunu haber verirmiş. Ayakları küçük lakin süratliymiş; etrafı dikkatlice eşeler, en lezzetli yemekleri ve mısır tanelerini bile kolaylıkla bulabilirmiş. Ne vakit bir şey keşfetse, heyecanla kanatlarını çırpar ve sevinçle ötermiş. Onun bu enerjik tabiatı, çiftlikteki öbür hayvanlara da bulaşır, herkesi memnun edermiş.
Bir sabah, güneşin birinci ışıklarıyla birlikte “Üü ürü üüü!” diye öterek yeni bir güne “Merhaba” demiş. Minik ayaklarıyla samanları eşelerken, bir şeyin samanların arasında parıldadığını görmüş.
“Vay canına, ne buldum sanki?” diye düşünüp heyecanla samanları eşelemeye devam etmiş. Horoz Bey’in minik yüreği pır pır çarpmaya başlamış ve sevinçle dolmuş. Eşeledikçe heyecanı da artıyormuş.
Sonunda bakmış ancak tüm ümitleri suya düşmüş. Parıldayan şey hiç de iddia ettiği üzere bir yem ya da mısır tanesi değil, bir inci tanesiymiş. Çiftlik sahibinin düşürdüğü bu inci hayli ender ve çok kıymetli bir şeymiş; lakin horoz bu duruma hiç sevinmemiş.
“Hmm, sen insanlara çok değerli olabilirsin inci. Ama ben bir horozum ve seninle ne yapacağımı bilmiyorum,” diye mırıldanmış.
Gözleri o an yanındaki mısır adedine kaymış ve gülümsemeye başlamış.
“İşte bu benim hazinem! Parlak bir taşın yerine bin tane mısır adedini tercih ederim,” demiş.
O gün Horoz Bey çok kıymetli bir ders öğrenmiş. “Her şeyin bir bedeli vardır, ancak o kıymet nerede olduğuna ve kimin için olduğuna bağlıdır,” diye düşünmüş. “Benim için mısır tanesi bir hazineyken, inci oburu için olabilir. Kıymetli olan, neyin kimin için değerli olduğunu bilmektir.”
Ve Horoz Bey “Üü ürü üüü!” diye öterek bulduğu inciyi orada bırakmış ve keyifle kendisi için çok değerli olan mısır tanelerini aramaya devam etmiş. Ama öğrendiği dersi hiçbir vakit unutmamış. Kimi vakit en değerli hazineler, sadece onların değerini bilen gözlerle görülebilir diye içinden geçirmiş. Sonra kanatlarını çırparak mısır tanelerinin peşinden koşmuş, memnun mesut bir gün daha yaşamış.
Ve böylelikle, çocuklar, La Fontaine’nin yazdığı Horoz ve İnci masalı bize değerli olan şeylerin kıymetini bilmenin değerini öğretmiş. Unutmayın; her şeyin bir bedeli vardır ve o bedel, nerede ve kimin için olduğuna bağlıdır.
Masalın Mini Özeti
Çiftlikte yaşayan zeki horoz, samanların arasında parlak bir inci bulur. Beşerler için çok değerli olan bu inci, horoz için hiçbir mana söz etmez. O, inciyi bırakıp kendisi için gerçek hazine olan mısır tanelerinin peşinden masraf.
EBEVEYN SORULARI: Masal Üzerine Sohbet Edelim
Masalı bitirdikten sonra çocuğunuzla bu sorular üzerine konuşarak; onun bedel kavramını, gereksinim farkındalığını ve bakış açısı geliştirme maharetini destekleyebilirsiniz. Çocuğunuzun en farklı yanıtını yorumlarda bizimle paylaşın!
- Değer Kavramı: İnci sebep beşerler için değerli ama horoz için değil?
- İhtiyaç Farkı: Horoz için en değerli şey neydi?
- Bakış Açısı: Birebir şey iki kişi için sebep farklı mana taşıyabilir?
- Kıyas: Senin için çok değerli olan ama başkası için sıradan olabilecek bir şey var mı?
- Ders: Gerçek hazine sence nedir?
