Bir zamanlar hamamcı olan ve karısıyla birlikte geçimini hamamlarından sağlayan bir çift yaşardı. Uğraşlarının ortasında, hayatlarının eksik yanını bir bebekle tamamlayacaklarını kim düşlemişti ki? Her gün Allah’a dualar eden çiftin dilekleri sonunda kabul olur ve bebekleri dünyaya gelir. Ancak doğum anı sıradışıdır: hamamda yalnızken gelen bebek, beş bilge ihtiyarın görünmesiyle sarsıntılı bir an yaşatır. Yaşlılardan biri koluna bilezik takar ve söyler: “Bileziği kolundan çıkarmayın; aksi halde yaşamınız sona erer. Ama bilezik takılırsa can bedene geri döner.” Diğerleri saçını, yanaklarını, gözlerini ve adımlarını işaret eder; saçlar altınlar, gülüşler güllere, gözyaşları inciye dönüşecektir; yürümeye başladığında ise toprağın üstünde çimler bitecek. Bu sözler büyülü bir korku ve umut karışımıyla kayda geçer.
Bebek, büyüdükçe bir güzelliğe kavuşur ve ünü ülkeye yayılan genç bir kız olur. Bir gün camdan bakarken, karşısında genç ve yakışıklı bir delikanlıyı görür. Düğün hazırlıkları yapılırken komşunun kızı da tıpkı gelin gibi oğlanla ilgilenir. Ancak gelinin su içmek istediği anlarda anne ve kızın planları ortaya çıkar; gözlerini verirsen su vaat edilir ve bu talep karşısında genç kız çaresizce gözlerini adamasıyla sonuçlanır. Kıyıya konan araba, yol kenarındaki kuyuya götürülür; kahraman çiftin yolculuğu bozuktur.
Gözlerin kuyunun dibine düşmesiyle inciler ve benzeri güzellikler ortaya çıkar; yaşlı bir adam bu olaya tanık olur ve kızın durumunu merak eder. Anlatılanları dinleyen adam, kıza karşı şefkate kapılarak evine götürür ve karısı ile birlikte onunla birlikte yaşamaya başlar. Zamanla bu genç kız, ailenin geçim sıkıntısını giderecek çözümler bulur ve “güller” adı altında satmayı düşündüğü çiçeklerle ailesine umut getirir.
Bir gün kahramanlar, kızın ailesinin kötü planlarını fark eden bir bohçacıyla karşılaşır. Gecenin karanlığında bileziği çalan bu kadın, sabah olduğunda başı derttedir; çünkü bilezik geri gelmez ve çok üzülürler. Ancak aşk ve bağlılık, bileziğin kızın koluna geri dönmesini sağlar. Anne ile baba, kızlarını tekrar bulur ve tabutta saklı olan sevgi, sonunda bir araya getirir. Kız, ülkesinin bereketli topraklarında yürüdükçe altından yayılan güzellikler ve umutlar, herkesi yeniden mutlu eder.
Sonuç olarak, sevgi ve sadakatle birleşen iki kalp, kötülüğün gölgesini aşar; çiçekler büyür, bereket çoğalır ve ülke tek bir sevgiyle sonsuza dek barış içinde yaşar.
