Susuzlukla boğuşan karınca, suyun kıyısında durup derin bir nefes alarak içini ısıtacak bir su damlası aramış. Suyun hemen yanında uzanan bir ot parçası hafifçe sallanıyor, karınca da bu otun ucu üzerinde kıpırdamadan durmaya çalışıyormuş. Ancak bir anlık denge kaybıyla suda boğulma tehlikesiyle karşı karşıya kalınca, yardım umuduyla suya doğru uzanmış.
Bu sırada ağaç dalında dingince bekleyen kumru, karıncayı fark ederek süzülüp gelen tehlikeyi sezmiş. Hemen bir yaprak bırakıp suya serin ve yüzerken güvenli bir yol sunmuş. Karınca, yaprağı kullanarak suyun üzerinden çıkmayı başarırken boğazını rahatlatmış ve hafifçe sırılsıklam kalmış.
Bir avın peşindeki avcı, kumruyu hedef almış ve yayını gerip nişan alırken, karınca durumu fark etmiş ve hemen avcının yakınına atlayıp ayağıyla onu ısırmış. Avcı, ne olduğunu anlamadan dengesini kaybetmiş ve yayıyla birlikte rastgele bir tarafa savrulmuş. Bu arada kumru da kaçmayı başarmış; tehlike geçince ikisi arasındaki bağ güçlenmiş ve iyilikler karşılıksız kalmamış.
